Öyle çok geride kalmış ki anılar... Dönüp bakmaya halim kalmamış eskimiş yıpranmışlıklarımdan... Şimdi dönmek istiyorsun, dönmeni istiyorum... Ama cesaretim yok...
Elimi uzatmak istiyorum sana, geri dönmen için... Öyle yakınsın ki gerek yok... Buna rağmen uzanamıyorum sana, öyle sıkı bağlamışlar ki elimi kolumu... Dokunuşların tenimi ürpertse de kavuşamıyorum sana...
Yüreğim zor duruyor yerinde... Bir nefeslik heveslerle yıprandı bu hayat ve şimdi... En baştan başlayabilmek var olgun bir aşkın tazeliğiyle...
Ne kadar güzeldin sen geçmişimde ve ne kadar kötüydü hayat bize... Bir dakikalık kavuşmalara muhtaç kaldık yıllarca... Ve şimdi...
O kadar yıpratmış ki aşksızlık bizi, aşkınla güçlenmeye halim yok...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
