Sıkıntılar biriktiği zaman gönül kapında
Zorlayacak yıkmak için seni
İzin vermemek için dirensede tüm gücüyle
Ezilip yok oluyorsun nefesin tükeniyor hayatın içinde
Elinin tersiyle itemiyorsun manevi yıkıntıları
Sürekli tepede yumrukluyor delmek için başını
Yüreğinin derinliğinde yalnız kalıyorsun
Yardım yok, anlatmak yok, anlamak çok zor acıların yoğunluğunda
Hayat dersini alıyorsun son nokta konulana kadar.
