Güneşin Batışında güne açtım gözümü
Yıldızlar parlar dedim, bulutlar örttü
Uzaktan duyduğum tatlı bir türküyü
Dinleyim derken kaybolmuşum ben.
Karanlık dinmedi, yolculuğum beni bekler
Taşlar gözüme gözükmez, ayağım tökezler
Yürüyerek değil, bu yol ancak koşarak biter
Koşayım derken düşmüşüm ben.
Artık ne bir ışık var, gözlerim kara
Ne o güzel türkü geliyor kulağıma
Yolum taş, diken olmuş, kayıplarda
Yaşayayım derken ölmüşüm ben.
