Hoyratça harcadın mutlu günleri!
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Değiştirmek müşkül geçen dünleri
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Kibrin tavan yaptı, sıradanlaştın!
Şartları zorladın, sınırı aştın!
Öfkeyle beslendin, kabından taştın!
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Yalanı diline eyledin azık!
Gönül kredini harcadın, yazık!
Aslında kendine attın bir kazık!
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Onca renk içinde kara yüreğin!
Örselenmiş kalbin, yara yüreğin!
Yaktı kül eyledi, çıra yüreğin!
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Artık benim için özel değilsin
Zannettiğim kadar güzel değilsin
Bir hicivsin, beytü’l gazel değilsin
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Taş yerinde ağır, bilemedin ki!
Yürekten çağırdım, gelemedin ki!
Bil damla yaşımı silemedin ki!
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Bir inat uğruna çok çektirdin çok!
Artık yüreğimde karşılığın yok!
O süslü sözlere şimdi karnım tok!
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Üstüne kapandı siyah perdeler
Kurudu pınarlar, akmaz çeşmeler
O eski anılar sorma nerdeler?
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
Gönül yitiğini bulmadı şimdi!
Başkasından farkın kalmadı şimdi!
Sen oldu desen de olmadı şimdi!
Gözümde gönlümde herkes gibisin!
25 Temmuz 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ
