Zaman hüznü emziren geçkin bir annedir.
Dökülür saçları yaprak yaprak,
Takvim yaprakları üşür.
Yüreklerde hüzün büyür.
Tasviridir hüznün,
Eylülün ayak sesleri,güzün cilvesi.
Sarı yapraklarda ömrün erimesi.
Bir masaldır artık,
"Asmalara su yürümesi."
Gözlerde yaştır,kuşlarda telaştır eylül.
Ne güneş eskisi gibi doğar ne açar gül.
Susar cümle varlık,
Söyler şarkısını eylül.
Hüzün ufkumuzda tül.
Eylülün saçları hasret örgülüdür.
Elle tutulmaz,
Gözle görülür.
Fotoğrafı hüznün,
Her dem eylüldür.
Ankara,26.10.2008 İ.K
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
