“Seni seviyorum...” diyor mesafeleri yıkan yüreğim. Aramızdaki engellerden kurtulana kadar beklemeye karar vermiş... Hem de gelmeyecek olsan bile bekleyecekmiş...
Kızamıyorum sana... Beni bekletebildiğin kadar beklet; hatta daha da engeller koy önüme... Kalbim hesapsızca aşacak hepsini, sana ulaşamayacak olsa bile sonunda...
İlk kez senin için yanıyor kalbim ve ben ilk kez karşımdaki adam için eriyorum... Sevgimin üstünü örtmeye çalış istediğin kadar, nefreti de öfkeyi de aşka çevirdim ben. Bir özlem bir de aşk var bu kalpte hissedilen...
Ne kadar uzakta olursan ol, yetişeceğim... Kalbimle alacağım mesafeler, sen yenilesen de bitecektir birgün.
“Etraf ne der?” korkusu sinmiş yüreğimi, bu aşkın başında temizledim ben... Her şeyi sildim, her şeyi unuttum. Bir aşkını atamadım içimden.
İmkansız olduğunu düşünmek bile mutluluk veriyor... Kaybetmek de kazanmayla eşitlendi bu aşkta... Önemli olan seni sevmekse, gelmesen de bekleyeceğim...
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
