03.01.2002-İsviçre
İSİMSİZE
(Üçleme 1)
Tenim yetmiyor
ruhumu kavramaya
çiçekli bahçelerinde senin
…………………………
Kucağına al beni
kol ve diz içi sıcaklığına
sarıl
omurgamda dursun parmakların
………………………….
Kulak ardında koku
boyun kenarında öpücük
tuzlu
ıslak
yarısı dudaklarımda
yarısı çatlaklarında dudaklarımın
sonra
hüznümde sen
sende ben
bende yine sendeki hüzün
korkuyorum
ve yine çekiyorum hazzımı içime
içim
içimden çıkıyor
ve
arsız bir suskunluğa bürünüyor gözlerim
…………………………………………….
Kucak kucağa otururken
çok ayaklı bir sandalyede
kazak
pantolon
çıkaralım ne varsa
ama
öpme gözlerimden
çocuksu bir utanca kapılıyorum yoksa
ve
titriyor ellerim
…………………………………………….
Terinin tuzu
benim terime
içindeki güzellik
benim içime
sırasıyla ben sen ol
sen de ben
ta ki saldırana dek güneş
perde aralarından
oysa öyle sıkı sarılalım ki
sabaha dek
sızmasın yaşamak denilen şey aramızdan
………………………………………………
Dönüşelim
durmayalım kıyısında yaşamın
hırçın çocuklar gibi
yaşam olalım ölüme kadar….
-L-
