Bilinçsizce kaçıyorum duygularımdan, ruhumu geride bırakırcasına... Ne de olsa haklı olmayı seçmiştim ben, senden yana umutlu olmaya...
Başkalarına göre büyük; fakat sana göre hep yetersizdi aşkım... Bak, bırakalı aylar olsa da bu minik kalbimle hala sana aşığım...
Mutluluk damla damla yağıyordu üzerimize her saniye yanındayken... Ama hep eksikti bir şeyler sence... Belki de tek eksiklik bana sahip olduğunu anlayamayışındı... ; fakat gördüğün gibi ne kadar senden kaçsam da ruhumu bırakmışım ellerine...
Ve şimdi senden izler silindi güya...
Sen uyu hala...
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
