Küçükken bir kağıt gemi yapmıştım minicik parmaklarımla,
Büyük amcaların yürüdüğü uzun bir sahilde salmıştım denize,
Bilmeden dünyadaki kirli havayı, tertemiz nefesimle yelken almıştı uzaklara,
Kimbilir sağ kalmışmıdır acımasız fırtınalarda,
Tertemiz bir yüreğin yükü ağır gelmişmidir boğuşurken dalgalarla,
Acaba beklesem, yolunu gözlesem...
Yanaşırmı tekrar gönlümün limanına...
Çocukluğumdan kalan bir avuç hatırayla...
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
