Kırk yıldır masal anlatırdı ninem,
Elinde bir kallavi fincan;
Gözlerinde fer vardı dizlerinde derman.
Amerikan bezinin ardından,
Neskafe diye bir şey geldi,
Ne kahve kaldı, ne fincan;
Ne can, ne derman...
Koka kola baş köşeye kuruldu.
Hatır gönül rafa kalktı,
Büyük küçük kalmadı.
Ninem terki dünya eyledi,
Şimdi bizi temaşa eyliyor mezarından,
İşte o gün bu gündür;
Babam konuşmuyor kahrından...
Kime bir şey sorsanız,
Aynı cevabı alıyorsunuz:
Galiba "ahir zaman!"
Ankara,24.12.2006
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
