"şimdi anlamsızlığı çentikliyor da olsam
boşlukta asılı ayların geçişlerinde/
en ağır krizini geçiriyor olsa da sol yanım/
sevdamızın ölüm hazırlıkları sürse de alkışlayan ellerde/
henüz çıkmadın içimden"
yaşanmışlıklara tutunuyor son nefesim
her yutkunduğumda varlığını gösteren
o çok sevdiğin gerdanımda asılı aşk
keşke çok kolay olsaydı herşey
bir şiirle bitirecek kadar
şimdi aç yelkenlerini geriye
suskunluklarımın fırtınası patlayacak az sonra
hadi boğuş şimdi dalgalarında
gör bak yıllardır ne fırtınalar birikmiş
boğduğun sıcaklarda
ağla şimdi
tüm bildiğin duaları et bakalım
hayasız sesinle yakar tanrıya
gözyaşım da kalmadı ki
dindirsin bu fırtınayı
hem unutma
demirini aldığın limanım ben
dingin sessiz sensiz
nerede açıldığın mor ufuk
esmer dilber dudağındaki molan bitti mi
keşke çok kolay olsaydı herşey
bir şiirle bitirecek kadar
merhametimden son isteğini aldım az önce
hadi gel birlikte analım dünleri
sarkacına takılalım zamanın
tüm buzları ilk öpüşün sıcaklığına bırakalım
hissediyor musun çıtırtılarını
kanatlanıyor mu kuşlar yüreğinden
hedefi olabiliyor musun yosun rengi gözlerimin
tenimin sıcaklığı giderebiliyor mu
ruhunun soğukalgınlığını
her şeye rağmen bir kez daha
son bir şanş diyorsun
o halde
terlerimizi akıtalım şimdi
oksitlenmiş düşlerimize
sevişmelerde ışıldasın paslanmış duygularımız
kızıyorum dirayetsizliğime
ama
keşke çok kolay olsaydı herşey
bir şiirle bitirecek kadar...
Figen Yarar
24/Nisan/2005
]
