Her yanım bahardı
Rengarenk çiçekler vardı
Ansızın bir anda
Kaldım kışın ortasında
Yapayalnız kimsesiz
Loş karanlık sardı bedenimi
Apansızca
Karın beyazlığı içimi aydınlatmıyordu
Etrafımda bir sürü parlayan gözler
Yalnızlığımı kutluyorlardı
Karanlığın göbeğinde
Ay ışığının gölgesinde
Yaprağını dökmüş kuru bir ağacın
Dallarındaki sarkıklar bile
Ağlıyordu sanki
Damlayan gözyaşlarının oluşturduğu
Buz tepeciğine
Mehtapla yansıyan bir kardelen
Umutlandırdı beni
Dindirdi İçimdeki korkuları
Ve yine bir anda
İçime sevinç doğdu
Kışın ortasında baharım geri geldi
Hoş geldin kızım
Şafak Özışıl
(2007)
