Mavi Ejder Şiiri : Serenay Özkan

*Mavi Ejder*
Bir tün mehtap çıktı göğe
Saye bir buluttu yelesindeki maviliği yutan
İnceden savurdu gök mavisi yelesini tüne
Dalya'nın taçları süzülüyor
Mehtap bir yasemin okşarcasına ejderi
Rüzgar yükseliyor
Yıldızlı kayığa az kaldı,şafak vakti
Bir kadının çıplak göğüslerinden bir gün geçerken
Ve mavi ejder
Süzülürken
Ümit ve karanlıkta
Ve Tanrı'yı delirten
Maviyi rüzgâr savururken göğe
Yelesinden ak tüyler süzülüverdi tüne
Rüzgar yükseliyor
Yıldızlı kayıda bir mum
Yarı yanar ve ak
Yağmur serpildi
İnce ve ak maviye
Ve mavi ejder
Saye bir sis
Rüzgarlı vadinin yolunu tutarken
Son bir kez savurdu yelesini göğe
Ve mavi ejderin mehtabı okşayadururken sevdayı.Tanrı 'nın Aynası
Uzuyor dallar, ne de güzeller
Dağları kediler kamçılar, iki patili adımlar
Sonsuza kadar bahar
Kestane dallar efsunkār
Ormanla maviye kilitli
Kadife gecede kuşlar kesildi
Sahip olmadığımız rüyalarda yağmurla gözyaşı Tanrı’nın aynası, kedili kapı
Sonsuza kadar bahar
Kestane dallar efsunkâr
Sahip olmadığımız rüyalarda yağmurla gözyaşı Tanrı’nın aynası, kedili kapı
Bir ay gibi... Donuk...
Bir çocuk gibi içine bürünmüş
Gökyüzüne baksana
Kefenim yıldızlara gömülmüş.
(Serenay Özkan,Viata)