Şimdi şehrin lambaları yanmıyor
Yaşıyorum ışıksız sokaklarda
Yokluyorum yok yerinde
Meğer onda unutmuşum kalbimi
Şarkılar ay gibi yalnızlığa yürüyor
Düşlerim dipsiz karanlıkta uyuyor
İçimde uzun bir boşluk büyüyor
Meğer onda unutmuşum kalbimi
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
Şimdi şehrin lambaları yanmıyor
Yaşıyorum ışıksız sokaklarda
Yokluyorum yok yerinde
Meğer onda unutmuşum kalbimi
Şarkılar ay gibi yalnızlığa yürüyor
Düşlerim dipsiz karanlıkta uyuyor
İçimde uzun bir boşluk büyüyor
Meğer onda unutmuşum kalbimi