Ben bugün Tophanede öldüm.
Siz tanımazsınız.
Adım Kürt Memo.
Hani zeytin gözlü yosma Melahatin belalısı.
Erzincanlı, yüzü façalı Kürt Memo.
4 gün olmuştu çıkalı maphustan.
Zeytin gözlerine daha doymadan .
Bir Tophane çıkmazında şişledi beni,
Paşakapısından tanıdığım Selamsızlı bir oğlan.
Yirmisindeydi o da benim gibi, mahpusa düştüğünde esrardan.
Yağmur sularına karışırken kanım,
elimde mahpusa yolladığın bir tutam saçın.
Hani demiştim ya sana, koklamaya kıyamadığım.
Laleli' de uğruna adam doğradığım,
mahpus damlarında özleminle yandığım..
Namusum, herşeyim, anam, avradım.
Göğsü kekik kokulu kadınım.
Hasreti taze demli bir çay gibi burnumda tüten,
Balat'da bir meyhanede yosma gözlerini sevdiğim
Ve
Son nefesimde o en sevdiğin türküyü söylediğim.
Huma kuşu yükseklerden seslenir,
yar göğsünde bir çift suna beslenir "
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
