Gözlerin bana değerdi
ve
sonuna kadar açılırdı kanatlarım
şimdi aralık bıraktığın
eski bir kapı gibi
gıcırdıyor içim
kararsız
huzursuz
tutunduğum yerlerden söksem kendimi,
yıkılıp kalırım olduğum yere
gürültü
ardından sessizlik sadece
ve belki de unuturum
gövdemdeki izlerle
anahtarsız kilitleri...
unuttum işte diye kandırırım kendimi
geceyle birlikte hep koyulaşır keder...
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
