Kapadokya!.. Bende kalan tek sensin
Her baktığımda sana dünyalara bedelsin
Sana dokunan eller başka ellerde şimdi
O tozpembe hayaller meçhul yellerde şimdi
Üşüdüm hasretiyle gel ki ateş ol bana
Kapadokya!.. Bari sen eş ol bana
Peri bacalarınla ısıt hayallerimi
Son nefesime kadar bırakma ellerimi
Yalnızım çaresizim dertliyim virâneyim
Münzevi âşık gibi onu beklemekteyim
Oysa gülizarımız böyle olmamalıydı
Sevgiyle açan güller böyle solmamalıydı
Sensiz kuru dallara tutunduğum an oldu
Onu unutamayan yüreğim vîran oldu
Bir ayrılık muştusu kaldı dudaklarımda
Her gece ıslak ıslak doldu yanaklarımda
Ben sana koşuyorum kollarımı açarak
Kırık kanatlarımla mahzenine uçarak
Kapadokya!.. Neden emekliyorsun
Söyle bana!.. Sen neyi bekliyorsun?
