Öylece çıkıp gitmesen hayattan
Odalara kokunu gizleyip
İşkence saatleri bırakmasan baş ucuma
Hiç değilse çıkıp gittiğin odaya
Bir süre sonra geri dönebilsen
Unutmasan…
Kendimi daha fazla değersiz hissettirmesen
Çok değil geciken bütün özlemlerim için
Bir kere sarılsan boynuma
İki kelime etsen
Hayata döndürsen, öldürmesen...
Öylece çıkıp gitmesen hayattan
Gittiğinde şehri
Sesleri ve şekilleri de götürdüğünü hatırlasan keşke
O bıraktığının yalnızlığın ötesinde bir yalnızlık olduğunu bir bilebilsen
Öylece çıkıp gitmesen hayattan...
23.09.2005
01:35
Alican Doğar
