Yalnızlığın koynundayım; sessiz ve sensiz...
Aydınlığını kaybetmiş bir şekilde çaresiz...
Beklemek ve belki de beklenmek uzaklardan...
O tebessüm yok dudaklarımda artık beni ben yapan...
Hasret kokuyor odam, yatağım, hatta yalnızlığım...
Gözümde yaş yok; ama kalbimde aşkım
Sevgi, güven yetmiyor acıyı dindirmeye bazen
Özlem girdi mi yüreğe yanar beden
Ve işte böyle bir ateşle kavrulur seven...
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
