bir pencerem var
ben uykuya dalınca
birisi gelip aynı pankartı yapıştırıyor
ne düşünüyorsun!
demek ki çok özlemiş
kelimelerimi!..
sabah oluyor
alıyorum onu oradan
ben de bir pankart asıyorum yerine
lütfen gıdıkla beni!
sadece yazması var sanıyordum
okuması da varmış meğer
uykumun bir yerinde
dikleştirip işaret parmağını
gıdıklıyor her bir yerimi!..
oynamaya başlıyor uykum
aman aman ne iyi, ne iyyiiii!..
