Rüya Ülkesinin Kayığı
İklim yaza dönüştüğünde,
Meşe ağacından yapılmış kayığını hazırlardı...
Kürekleri birer birer temizlerdi...
Rüya Kayığı derdi ona...
Çünkü bütün düşlerini işlemişti...
Denizlerin en orta yerinde,
Sığ bir yer keşfetti bir gün...
Sonsuzluğun ortasında, bir serap gibi...
Her sabah oraya çekti kürekleri,
Deniz durgun olurdu o sığ yerde
Denizin Sonsuz Sevgisiyle oturmaya,
Düşünmeye ve hissetmeye başlardı...
Ruhunun derinliklerinde ve tüm hücrelerinde,
Her güzelliği hayal etmeye...
Artık hep orada, dalgalar arasında...
Mustafa Kemal İzgi
