Rüzgar sallarken dallarımı sınırsız gökte
Düşüncem göz alabildiğine ağaç ağaçtı.
Düşüncelerimden daha büyük güç vardı.
Kendi doğal eğilimlerim uzayıp giderken
Düşünceden daha güzel güç vardı titrek
Aşk dal kıvrımları gibi esintide tutuşurdu
Işık ve alev göklere o ateşten süzülürdü
Yaprak yaprak sallanarak sarhoş olurdu.
