Yaşadıklarımı yazsam,
Kendime bile inanmam,
Kendim olduğumdan değil,
Kendime aldandığımdan,
Vardı elbet varolmanın bilincinde,
Aynada ruj lekesi,
Pencerede aşk beklentisi,
Ekranda birbirini tüketen,
Zamansız yüreklerin gölgesi,
Hani desem ki,
Oturupta seyretsem,
Kendime bile acımam,
Kendimi bildiğimden değil,
Kendime katılmadığımdan,
Ve dahası,
Bir kapıdan çıkılıp,
Bir kapıdan girilen evimin,
Merdiven gıcırtısından,
Yani aşk takıntısından,
Sevdanın fısıltısından,
Gündüzü yaşamayan bir hayatın,
Geceye savurduğum kısmından,
Dudaklarından,
Bir yalnızlığı alırım,
Birde sensizliği,
Kendime ait,
Sendeki her yokluğumdan...
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
