Ben Beklemeyi Ve Özlemeyi
Senden Öğrendim Sevgili
Gökyüzü Bir Şiir Gibi Dururken
Yalnız Uyuduğumuzu Düşündüm
Mutlu Günlerimizi Ve De Gülüşünü
Sardım Sakladım Tuttum Ellerini
Düşümüze Götürdüm Sonra
Kapattım Gözlerini Ve Birlikte
Meydan Okuduk Daima Hayata
Düşlerin De Sonu Vardı Elbet
Sözleri Kendime Yutuyordum
Bir Bildiği Vardı Gözlerimin
Açtım Ve Sonra Söyledim
Sana Seni Sevdiğimi Ve Sen Görmedin...
Ben Beklemeyi Ve Özlemeyi
Senden Öğrenmiştim Sevgili
Ne Yap Ne Et Unuttur Hadi Kendini
