bedenimi karşı sandalyeye oturtup
ruhumla onu izlemeye koyuluyorum
kaldırımlarda düşen bilye seslerini dinliyorum
gözlerimden süzülen sessiz incileri izlerken.
Sen geçiyorsun...
Tüm bilyeler donuyor.
Herkes sana bakıyor
Bense bakmadan hissediyorum
Bana doğru yürüdüğünü
Önce omzuma dokunuyorsun
Ruhsuz bedenim gözlerinin içine bakıyor...
Korkuyorsun...
Ruhumu da yanına alıp kaçıyorsun.
Bilye seslerini duyamıyorum
Sessiz incileri izleyemediğim gibi...
25 mart 2002 23:20
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
