bedenimi karşı sandalyeye oturtup
ruhumla onu izlemeye koyuluyorum
kaldırımlarda düşen bilye seslerini dinliyorum
gözlerimden süzülen sessiz incileri izlerken.
Sen geçiyorsun...
Tüm bilyeler donuyor.
Herkes sana bakıyor
Bense bakmadan hissediyorum
Bana doğru yürüdüğünü
Önce omzuma dokunuyorsun
Ruhsuz bedenim gözlerinin içine bakıyor...
Korkuyorsun...
Ruhumu da yanına alıp kaçıyorsun.
Bilye seslerini duyamıyorum
Sessiz incileri izleyemediğim gibi...
25 mart 2002 23:20
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
