Geçip gitti sessizce önümden
Ben sadece bakmakla yetindim
Arkasından işaret edecek oldum,
Ama olmadı,
Kalkmadı elim.
*
Usul usul geçip gitti önümden
Gözlerim yaşlı yaşlıydı.
Dur, diyesim geldi ama
Söyleyemedim,
Dönmedi dilim.
*
Geçti ve gitti
Önümden
Yavaşça ve haykırarak:
“Gidiyorum, bu son durak!”
Ve ben
Durdum
Geçti ve gitti
Önümden.
Gözlerimde yaşlar
Boğazımda düğüm
Haykıramadım:
“Gitme, gitme, n’olur dön bak!”..
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
