Geçen onca zamanın ardından seni görünce,
Kalbim yavaş yavaş hızlandı yine,
Böyle mi olur insan sevince?
Güldün bana alay ettin kendince,
Ve dedin ki;
-Hala seviyor delice.
Evet seviyorum,
Ve ağlıyorum her gece,
Hem aşkına hem nankörlüğüne.
Var mı aşkından daha büyük işkence?
Koyamadıysam kimseyi yerine,
Geçiremediysem kalbime söz,
Suç benim mi?
Mavi gözlerin,
Yemin dolu sözlerin,
Ve bedenin ellerin olduysa,
Suç benim mi?
Şimdi ömrüm geçecek üzüntü ve yasla,
Kalbim seni unutacak belki ama,
Yerine sevemiyecek asla.
