Rengi girizgâh olur billur tenli besteye.
Ateş düşer dem be dem kelimeler dağına.
Bağlanır cümle sözler notayla ahesteye.
Karanfil dudak tutsak onun ipek ağına.
Bir katre muhabbetin efsanesi dilara.
Gurup vakti suların rengi yalaz nefesi.
Camda cümbüş faslıdır ışıl ışıl gül misal.
İçimizi ısıtır buğulanan ney sesi.
Başlar inceden ince emsalsiz sıcak masal.
Aşkın yakıp kavuran has sahnesi dilara.
Gönülden demlenen çay daha berrak ve içten.
Gamzesinin ışığı bir periyi andırır.
Bahşettiği saadet mütevazı ve hiçten.
Kaşaneler kavurur saraylar kıskandırır.
Nazlanan bulutların bahanesi dilara.
Karıştırır her gören onu bengisu ile.
Suretindeki ışık gözlere muştu verir.
Itırındaki hayal naz ile gelir dile.
Uhdesinde inceden nice efsane erir.
İpekten tenlilerin şahanesi dilara
Ankara, 09.08.2013 İ.K
