Tren

Ne sevdaları boğdu bu raylar bilirmisin!
Ne eller asılı kaldı havada sevdiğine sallanırken
Ne ölümler yaşattı bu demir yığını yüreklere bilirmisin
Ne mezarlar kazıldı çakıl taşlarının dibine
Ne gitme dedirtecek kadar bekledi tren düdüğü
Nede geri getirdi alıp götürdüğünü
Her gece bir kara bulut salarak ardında
Gözyaşları içinde kaybolup gitti
Nice sevilenlerle birlikte
Gecenin vicdansız tabutu...