Ne sevdaları boğdu bu raylar bilirmisin!
Ne eller asılı kaldı havada sevdiğine sallanırken
Ne ölümler yaşattı bu demir yığını yüreklere bilirmisin
Ne mezarlar kazıldı çakıl taşlarının dibine
Ne gitme dedirtecek kadar bekledi tren düdüğü
Nede geri getirdi alıp götürdüğünü
Her gece bir kara bulut salarak ardında
Gözyaşları içinde kaybolup gitti
Nice sevilenlerle birlikte
Gecenin vicdansız tabutu...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
