Zaman trenini kaçırmışım
Koşuyorum peşinden yetişemiyorum
Uzaklaşıyor gittikçe benden saniyeler
Dakikalar, saatler ve günler
Toz bulutu halinde dağılıyor anılar
Gözlerime kaçıyorlar
Gözlerimi yaşartıyorlar
Ve koşuyorum peşinden soluk soluğa
Durmadan dinlenmeden zamanın
Biliyorum artık yetişemem
Yararı yok artık koşmanın
Yere uzanıp beklemeli
Geri dönüp üzerimden geçmesini
Ve dilemeli
Bir şans daha vermesini
Veya bu koşuşturmayı bitirmesini
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
