Çözülünce denizci düğümü aşklar,
Kana bular mavisini denizler,
Ay kara bulutları çeker üstüne,
Yakamozlar kaybolur,
Zifiri karanlık çöker,
Sokaklarda bir başıma,
Gölgesiz, sensiz,
İzbe sol yanımla bir ben kalırım,
Vakt-i ayrılıkta…
Dön, diyemem artık, dönme de…
Ama sen bilirsin;
"Ne denizler dağlardan bu kadar yüksek,
Ne sevinçler acılardan bu kadar ayrı... Sen bilirsin..."
