Yağmur

gökyüzünün ağlamasını seyrettim dün gece
toprak derdini dinliyor
avuç açmış ellerim yaradana sığınıyor
senin ismin dilimden dökülen son hece
beynimdeki böcekler yağmurdan kaçarken
bedenim istemsiz gusül abdesti alıyor
toprak kokusu ruhumu bendenimden ayırmış
gözlerimdeki güneş
senin eteğinin altına sğınmış
edepsiz hayallerim hız limitini aşıyorken
denemediği bir yağmur altında sevişmek kalıyor