Kurtlar ecelleşiyor yokluğunda
Dolunaysız bir gecenin
dinmeyen ulumasında,
Taşlara hükmeden
bir karınca gücünde
alışamadığım gözbebeklerin.
Gelmeyecek ışık süzmeleri tenime,
dinmeyen kalbime
Ve ışığım hiç bitmeyecek
serüvensiz yolculuğunda.
Geceyle başlayan ulumalar
ve sürünüşler,
nemli duvarlar sırtlarda
dişler sahibini arıyor kurtlarda.
Yüze sürülmüş kirli avuç içleri,
gözyaşları kaçıncı seferde bilinmez
ama yüzümde kanayan tırnak izleri.
Sessizliğe konulmuş bir plak gramofonda
uğultusuna karışmış düşünceler
seni bekliyorlar düşlerin son durağında
Çığlığa sensizlik eklenince
gözlere zulüm gcelerce
Koltuklarda son yalnızlık serzenişleri,
gecenin bitmeyen hayalleri
ve bir plağın son sözleri:
"... hüküm gözlerde."
