Gözümle gördüm,
Boğuluyordu kent,
Ve tozu dumana katan,
Zaman,
Beyazdı,
Yalnızdı,
Yalnızlığı,
Dağlar kadardı,
Yatıyordu,
Bir deri bir kemik,
Gözümle gördüm,
Geceyarısı,
Uyuduğunda herkes,
Ağlıyordu,
Karanlıkta,
Göz pınarları,
Yıldızlar gibi,
Parlıyordu,
Yutkundu,
Ben duruyordum,
Ellerin ellerimde,
Zorla kımıldıyordu,
Sabaha,
O gidiyordu,
Ben kalıyordum,
Ne varsa sıcaklığından,
Kaybediyordum,
Gözümle gördüm,
Kent alev alev,
Yanıyordum...
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
