Yanmam Ondan Yanadır
Hicrânı kolay sandım, bir yavruya yanarım.
Benim böyle ağlamam, yanmam ondan yanadır
Bir civân görürsem, hatırıma o geliyor,
Yüreğime ok düşer, hem üzer hem kanadır.
Hâlimi düşünürsen, ne haldeyim anlarsın
Dünyanın her cefâsı, toplanmış hep banadır.
Göz yaşından nem alıp, temelinden çürüyen
Bendeki olan, bahtsız; beden denen binadır.
Herkesin hasretinde, bir başka çile olur
Benimde çilem, derdim, bu feryâdım onadır.
