işte o
hurma ağacının
dibinde
doğdu
altında bir
su arkı
yürüdü hemen
emeklemeden
otuzüçyıl
yürüdü
yürüdü
içi döküldü
ağızından
kelimeler
kelimeler
anlamaz
anlayamaz
saddukîler
ferisîler ...
bir avuç insan
sâdece
bir avuç can
binlerce de
yezid
ardında
döndü
annesi orda
yine
yüzünde
ilk müjdenin
telâşı
artmış
daha
daha
hurma ağacında
çarmıhta biri
çivili
ayakları
elleri
göklerle
konuşuyor
altında
çağlayan bir
su
arkı belirsiz
haykırıyor
gerçeği...
kim duydu...
kulak ver
de dinle
duyabiliyor musun...
