Kalmamıştır artık gidecek hiç bir yerim...
Sınırlarımı aşmaya çalışırken , kendi sınırlarım içne hapsetmiş beni..
Yalan söylüyordum göz göre göre
Yalan nehrine bileklerimdeki kanı çağlatıyordum..
Ne istiyorsam o olmuştum
O çok kırılgan ruhumu satıp
Yerine duvarlar satın almıştım ...
Yarı düşlerimi ufak sevinçlerimi hibe ediyordum
Masumiyetten kaçıyor , ürekek bakışlarımı , göz yaşlarımla boğuyordum !!
Ruhumla satın aldığım duvarlara hapsediyordum aşkları..
Küstah kahkahalarıma ukala tebessülerime teslim etmiştim en masum yanlarımı...
Kalmamıştır artık ruhumda gidecek hiç bir yerim!!
Hızla tükenmekteyim....! ]
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
