Daha yokluğunun ilk akşamı bu
Şimdiden bir başka çöktün içime.
Karşı koltuktaki senmişsin gibi
Saatlerce baktım hayaline.
Gözümden yaşlar boşandı sessiz...
Bir küçük teselli veren olmadı.
Başbaşa nasıl geçerdi vakit...
Sensiz saatlerin değeri kalmadı.
Ne olurdu sanki biraz kalsaydın
Beni böyle mahsun bırakmasaydın...
Sen yokken hayatın bir anlamı yok
Keşke ellerinle beni vursaydın...
"14 Ocak 1999"
