Sen, “Filistin’in çiçeği” küçük kız. Sana sesleniyorum; daha doğrusu seslenmek istiyorum bütün çaresiz susuşlar için, bütün hissiyatıyla kahroluşlar için…
Diyeceklerim anlamsız biliyorum, ne dudağındaki buruk âminlerine yetişebilir ne de yüreğinde düğüm düğüm olmuş hıçkırıklarına karışabilir.

Yalnızsın yine / Başladığın gibi hayata / Ve bitireceğin gibi

Bir feryat kopuyor Ortadoğu’da / Müminler ağlıyor, herkes bihaber /