Bilir miydi jokey böyle trajik, / Bir olayla diyardan göçeceğini? /

Güya, paranın başında bulunan bir insanın,
Nasıl olur da delik bir çorabı giymeyi tercih edebilir?
Öyle ya ne büyük bir gaf!
Oysaki hiç farkında olmaya da bilir!
Önemsemeyebilir!

Azmak...
Hadsizliğin temel vurgularıdır.
Hadsiz olmak, bir sınır tanımamaktır.
İnsani ölçüleri, dışlayarak, enaniyetin panayırında yaşamaktır.

Sosyal ve demokrat zihniyetinin temsilcileri asla statükoyu savunamazlar.
Şayet savunurlarsa, kendilerini bir açmazın girdabına hapsederler.
Sosyallik, ahenksizliği reddeder.

Deniyordum, dönüyordum, dalıyordum ve bir daha saate bakıyordum, çok fark eden bir şey olmamıştı şimdide 5.35’i gösteriyordu. Kalkmalıydım, zorundaydım, zamanı durduramazdım, oyalanazdım, duyarsız kalamazdım

İnsanın düşüncesini okumak... / Keşfederek bunu sağlamak... / İnsan materyalini

Onlar, çöl ikliminde olmayan bir milletin, / Azgınlığın, zilletin ve mukallitliğin,

Platonik aşkını, sınıf arkadaşlarını, halı tezgâhını,
Sohbet halkasını niçin terk etmek zorunda kalsın.
Annesini, ahrenini, kardeşini, özlemini neden gurbete yüklesin.

Merak etmeli miyim ve bilmeden nasıl olacak?
Öğrendiklerimi kimlerle paylaşmalıyım?

Fert yaşadığı müddetçe,
Gelişim ve terakkiyi beceremiyorsa,
Durağanlaşmaya ve patinaj,
Yapmaya başlamış demektir.

Âdemin sulbü ve meşrebi,
Sosyal ve psikolojik analiz gerektirir.
Âdem mükellef oluncaya kadar elbette ki masumdur. Sabiliğin cazibesi bir emanet olarak masun,
Ve şefkate muhtaç olmasıyla bağlantılıdır.

Vuslat yolunun yolcularından bir olan. / Yaşantısında azimeti esas alan, /

Merak etmeyi ve öğrenmeyi kimilerine havale edenler ve bunun ne demek olduğunu bilmeyenlerin zekâsı, evlerimizin misafir odalarını süsleyen vitrinin içinde asla kullanılmayan aksesuarlara benzer!

Asimile uygulamayı ve fevkalade hor ve hakir görmeleri tuzu ve biberi olmuştur.
Milleti hiçe sayan ve asla dikkate almayan, tutuklayan,
Faili meçhul cinayet işleyen, can, mal, din, akıl,
Ve nesil güvenliğini tahrip eden bir iktidar ortamıydı...

Şimdiye kadar telaffuz edilen ve topluma mal olmuş bu ifadeler,
Demek ki şimdi korumayı gerektirdi.

Elde ettiği bilgilerle, hayatını idame ettirirken, bireylere ve diğer canlılara, zarar vermeden ve elinden geldiği ölçüde, yardımı esirgemeyen, evrensellik statüsüne haiz, âdemi beşerlerdir.

Onu kim görevlendirdi? / Hangi görevleri tevdi etti? / Kimlerle

Hiç bilir miydi, bunları yaşayacağını? / Denizlere âşıktı, gemiler donanmalıydı! /

Hüznüm içime öyle bir aktı ki, sormayın, yetişmesi için, / Kendisine teslim edilen

Hangi hamileler ve çocuklar? / Bekleyen mi, seken mi? /