Acının Adı: Toprak

Kan akıyordu orada,
her yan yanıyordu,
onlarca insan yerdeydi.
Bir çocuk,
üstü yırtık,
beş yaşlarında...
Gözünden bir kaç damla yaş aktı
çatlamış topraklar
duman, toz...
Neresiydi burası
nefeslerim düzensiz.
Toprağa kinim çok
bu yükselen acının
adıydı; toprak.
Gözlerimi açtım
taş duvarı gördüm,
ruhumla karşı karşıyaydı.
Beyazlığın içinden bir bebek yüzü aktı.
Dünyanın hangi sokağına dokundum,
anımsayamadım.