Kararma,
karamsarlaşırsın, diyor şair!
Kim takar?
Bilmez kaç ateşte yandığımı,
bilmez kaç ateşin isinde karalandığımı?
Bilmez!
Bilse o da çalar isi tenine
avuç avuç;
o da yanar, o da kararır!
Ve her renk karanın bir tonuna döner ateşte,
Bilmez mi şair?
Ateşin bir kızılı,
bir de is karası vardır,
bilmez mi şair?
