Hırsızlık...

Günümüzde kendini internet sayesinde yazar sanan hırsızlar ellerini bile tatmin edemeyen bir manstürbatöre dönüşmüşlerdir. Hırsızlık resmen bir 'Yazarlık Kaynağı' olmuştur. İz'de yazmaya çalışan arkadaşlar: Cem AKKKILIÇ sayesinde bir yazımın çalındığını öğrendim ve bir nevi cadı avı başlatmaya karar verdim. Şöyle ki: Eser: Erdoğanizm, İz'deki yayın tarihi: 9 Kasım 2008 Gerçek sahibi: Necat DİLAVER Hırsız: ERDİNÇ ARAS, Hırsızın yeri: Ardahanınsesi.com, Hırsızın linki: http://www.ardahansesi.com/koseyazi/281/erdoganizm-ve-demogolji Şimdi herkes hırsıznı bulsun ve deşifre etsin...

Edebiyat hırsızlığı dünkü bir olay değildir. Nasıl ki yüz asırlar öncesine yapıldı ise, günümüzde hâlâ yapılmaktadır ve yapılıcaktır. Anca yazarlar ne yazdıklarını bilirler. Fazla kafa yormanıza değmez. Sevgilerimle.

Yazarın ve ya başka bir sanatçının el emeği göz nuru ile ortaya çıkardığı şiir, deneme, roman, resim veya bir yazı metni v.s. okuyucusuna (alıcısına) ulaştıktan sonra o eser o yazardan çok toplumun ortak malıdır. O nedenle, hiç hakları olmadığı halde o eseri ve ya bir bölümünü aşırıp altına imza koyarak sahiplenmeye kalkışmak o eserin yazarına olduğu kadar, o topluma da yapılmış bir kötülüktür. Bu çirkin eylemin önüne geçilmesi yazarın üstesinden gelebileceği bir iş değil, toplumun duyarlılık göstermesiyle önlenebilecek bir haksızlıktır. Ama, bir toplumda, okumanın ve yazmanın salt insana özgü bir yeti olduğu ve bu yetinin geregince kullanılmasında arızalar olduğu olağan karşılanıyorsa; daha da ölümcül olanı, böyle önemli bir arıza yok sayılarak günü kurtarmak iş belleniyorsa yazar, eserinin çalınarak ve hak etmeyenlerce altına imza atılarak diğer insanlarla paylaşılmasına sevinebilir de elinde olmadan!... Ortaya çıkan bir polemiğin tarafı olan Eski İzmir Belediye Başkanlarından birisi Yaşar Kemal' den " Kıytırık bir kaç kitap yazmış birisidir " diye söz etmişti. Bu durum toplumdaki okuma-yazma konusunda önemli bir arızanın ortaya çıkması değilse nedir? İnsanla hayvanı ayıran temel özellik okuma ve yazma işidir bence. Beslenmek, uyumak, düşünmek ve aklını kullanmak gibi temel işlevlerde hayvanlarla insanların benzer davranışlar göstermesinin yanında, eğitilmiş köpeklerin futbol oynadığını, ayıların çok büyük hünerler ortaya koyduğunu, ve daha başka bir çok hayvanın sirklerde akılalmaz şekilde harikalar yarattığını biliriz...Ancak, iş okumaya ve yazmaya gelince, bu eylemler insana özgü bir iştir. Sözü daha fazla uzatmadan yazı adamlığının ve yaşadığı toplumun sorunlarıyla ilgili duyarlı bir okur olmanın aynı zamanda belalı bir uğraş olduğunu da görüyör, biliyor ve bundan kaygı duyduğumu belirtmek istiyorum. Bu işlere iyi gözle bakılmadığında, bir eserin ortaya konması için harcanan emeğe gereken saygının gösterilmediği gibi, yazılı eserlerin çalınmasını ve hak etmeyenlerce sahiplenilmesini önleyici yasal düzenlemeler de maksatlı olarak yapılmamaktadır. Yazı adamlarının ve bir eser ortaya çıkaran insanların eserlerinin çalınmasından daha kötü olan, toplumun aklının çalınmış olmasıdır. Toplum akıl yitiminden kurtulduğu zaman en geniş anlamda hırsızlığın en rahat bir şekilde yapılabildiği iklim sona erecektir.Bu iklimde bir yumurta ve ya tavuk çalanın yaşamı karartılırken, çok büyük partilere imze atanlar el üstünde tutuluyor. Sorun bu kirli iklimin sona erdirilmesinde istekli olunup olunmadığıda ve ne denli işbirliği edilebildiğindedir. Saygılarımla.