"Kitap, yaşamın gürültüsünde bir pusuladır. — Stephen King"
"Kitap, yaşamın gürültüsünde bir pusuladır. — Stephen King"
Gurbetlik!.. İnsan bu kelimeyi düşündüğünde dahi yüreğinde hemen bir şeyler sızlıyor, sadece düşününce!.. Bak nasıl da hemen düştü yüzünüz!.. Evet zor bir kavram, uzaklık ifade ediyor, vatan hasreti yurdundan!..
Bu kelimeyi sadece insanda değil, eşyada da deneyin yine aynı..
Neredeyse her alanda gerçeğin yerini almaya hazır görünen "Dijital İlüzyon" gelecek yaşamımızı ne ölçüde etkileyek acaba...
İnsanlığın en büyük yaratısı olarak "dil"in, insanlık tarihindeki olumlu ve olumsuz cilveleri...
Takip ediyorum zamanı geçiyor görüyorum gözlerim beni yanıltıyor olabilir diye kapıyorum ama yinede geçiyor. Yapılacak en iyi şey beklemek gibi dursada bazen beklemekte yoruyor insanı. Ya bir yere varmazsa ve boşunaysa, korkuları içe doluyor akıtmak için tüm bunları tek çare var beklemek ve beklerken düşünmek.
Korku salıyor yeni dünya düzeni!.. Karanlık almış başını gidiyor!.. Doğmadan ölüyor bebekler daha!.. Mavi - yeşil küremiz korkunç savaşlara gebe!.. Tüm şiddetiyle devam ediyor silahlanma yarışı!..
İZ edebiyatı bir mikrokozmos olarak varsayalım ve basit bir soruya cevap arayalım: Sitede kadın ismi kullanan kaç erkek yazar var sizce?
Bir ucu yanık teknoloji mektuplarının son durağıdır ayrılık. Düşünürümde hep aynı yerde durur. Biten her cümlenin en sonunda. Biri başlar biri biter.İçimden ne kuşlar göçer oysa....
Sabah -kalk dedi annesi. -Kalk oğlum Hasan. Bugün bayram. Bugün 23 Nisan. Nasılda sevinç doluyor insan. Gözlerinde yaşama umudu. Gözlerinde 23 Nisan coşkusu....
Nasıl şekillenirse bedenlerde mutluluklar ve şiir şiir artarak yükselen baharlar, mevsimi olmayan diyarlarda küçük bir tılsımdır güne uyanışlar. Yaşanılan şehirlerin monotonluğuna sıradanlıktan kopartılan umutlar gibidir mayıslar.....
Kim bilir belki de sadece bir anlık yıldız kaymasıydı onca yaşadığın ve dilek tutmayı unuttuğun.
Zamanı durduracağım o vakit! gidişlerin hepsini sileceğim lugatlardan, ayrılığa dair ne varsa topraklara
gömeceğim en derinlere! gülüşlerimi güvercin kanatlarına yükleyip uçuracağım iklimler ötesine.
Özlenecek olan o kadar çok şey varki..
Mesela biraz çaba...
Gün gelir çabalamayı biraz uğraşmayı ve sonunda başarmayı isteyebileceğimiz aklımıza gelirmiydi.
Gidiyorum....omuzlarımda eskimeye yüz tutmuş bir kalbin ağırlığı,ellerimde harap edilmiş sevgi atlası,gözlerimde akıtmamaya çalıştığım son damla yaş ve bedenimde yorulmuşluğun verdiği bitkinlik..gidiyorum!
oysa gözyaşları ağlar ardında. /
yağmura attığın her adımda. /
ve… /
özlediğin her mavide. /
sana seslenirler duymasanda. /
Onlar içimizden birileri. Hayatı paylaştığımız, aynı ortamlarda karşılaştığımız birileri. Seslerini kendi derinliklerinde saklarlar. Kafalarında sorular vardır, ve bir şeyler arar dururlar. Arayış içinde yaralanır ve üstesinden gelemedikleri herşeyi içler
