Neden ağlar bu timsahlar onu da iyi bir araştırmak lazım... Kafamda bir dolu sorular, bitmeyen sorgulamalar... Dur bakalım bulacağız neden ağladıklarını... Sakın sevdiklerini başka bir tanıdık ya da yabancı timsaha kaptırmış olmasınlar...

10 komik Nasreddin Hoca fıkrası var...

Ayşe Hanımların evine on beş günde bir temizlik görevlisi olarak gelen Safinaz Görevkadını, Ayşe Hanımın komşusu Nazan Hanım tarafından da görülüp beğenilince, yüz seksen Türk Lirası karşılığı ve artı yemek ve yol parası da dahil edilerek transfer edilmiştir... Transfer olduktan sonra çok mutlu olduğunu söyleyen Safinaz Hanım Artık

Yorgun tozlar gibi uyuya kalmışım
Her yüzeye oturmuşum ben
Aynaların üstünde
Pencere camlarında
Her şey benden alıyor

Kimi zamanlarda ağızda ki dilin altında ki baklalar birden fazla da olabilirler, işte o zaman her baklaya ayrı ayrı müdahale etmek gerekir. Müdahale ederken de hiç acele etmemek ve sabır ile baklaların zayıf anını kollamak lazım gelir...

Gündüz ne düşünürsem, gece o üryama giriyo. Hem ne girmek! Bi sıkıntı, bi güç gurusu, bi garmaşa; anlatılır gibi değil. Bazen de hiç aklıma gelmeyecek üryalar görüyom. Dün geceki üryam da işte böyle bir üryaydı. Ne düşündüklerimle ilgili, ne yaşadıklarımla. Neden böyle bir ürya gördüm, bilmiyom.

filleri unuttum sanma tanrım!.

Üç Nasreddin Hoca fıkrası.

“Bilge nereye gittiğini görür, ama akılsız karanlıkta yürür. Ancak, ikisi de aynı yazgıyı paylaşır. Akılsızın başına gelen, benim başıma da gelecek dedim. Öyleyse bilgelikten kazancım ne? Çünkü akılsız gibi, bilge de bir süre sonra anımsanmaz, gelecekte ikisi de unutulur. Bu yüzden yüreğime dedim: Bu da tamamen anlamsız. Nitekim

FETÖ bu kez evleniyormuş…
Düğünü de “40 gün, 40 gece” sürecekmiş.
Neden 40 gün, çünkü masallardaki standart düğün-dernek süresi 40 gündür de ondan…
Hal böyle olunca bize de “41 kere maşallah” demek düşer, değil mi?
Şaka gibi gelebilir size ama

Dört fıkra var...

Duyarlı Fatma Nine. (Mudurnu ağzıyla yazılmıştır.)

Türkiye Hristiyan bir devlet olsaydı ve Türklerin %99u Hristiyan olsaydı acaba ne olurdu? Hiç düşündünüz mü? Bi düşünün bakalım... O zaman belki titremez ve kendimize dönmezdik... :)

Medyadan izleyenlere bulaşan bir hastalık.

İstanbul'a gitmiyorum. Yerle bir olmasın, karizması sarsılmasın diye. Bir gittiğimde marmara depremi olmuştu. Şimdi gitsem ne olur Allah bilir. Oradakiler İstanbul'un karizmasıyla yetinsin. İstanbul benim gibi bir padişah daha görmesin.

Kilisenin birinde papa yardımcısı Simona seslenir

Sonunda yumurtanın kabuğu çatladı. Diğerlerinden daha farklı olan yavrunun küçük kafası göründü. Anne sürüngen yeni doğan yavruya bakarak ; "Umarım değişir.." dedi şefkatle. Zaman ilerliyordu ama yavrusu hala değişmiyordu. Çünkü o bir sürüngen değil, bir KUŞtu :)

Kahramanlar Yalnız Yaşarmış, Yalnız Başına Kahraman Olurmuş.

Her gün bir yazı yazmalıyım.
Aralıksız, bir gün atlamadan, her gün.Düşüncem bu.
Ne yazacağım peki?Her gün konu bulmak kolay mıdır?
Hadi konu bulduk ve yazdık.Ya okuyacak okuyucuyu nerden bulup buluşturacağız?

Doğada bir maymuna gördükleri üzerinde düşünüp sonuç çıkarmayı, akılcı çözümler üretmeyi, sevinmeyi, üzülmeyi, heyecanlanmayı, haz almayı, kısacası ruhun özelliklerini verebilecek bir güç var mıdır?