Şiir > Bireysel
nostaljik
Şehrin Anları
Bunlar şehrin anları ve bütün zamanları. Geçip giden zaman değil insanlardı. Bunlar şehrin anları ve bütün
üzgün
Yürekten Sesler.
Anlıyorum galiba… Galiba gidiyorum… Yıllardır sessiz kaldım… Üstümü gece örttü her gece… Anlıyorum, anlıyorum galiba… Bu
karamsar
Kırmızı Tango
Okunmamış kitapların yazarı / Yakılarak öldüğü varsayılan anı defterlerinde /
üzgün
Bir Bardak Sümen Altı Paket Okyanus
akılda kalıyor kuzey rüzgarları / çeperlerindeki savurgan kuşları gergin. /
üzgün
Annem Sana...
Ellerime baktım… / Hala yumuşak ve kar beyazı… Ne değişmişti… Annem ellerime dokunup
üzgün
\*\*\*\*\*anlatabilsem\*\*\*\*\*\*\*\*
\] / \*\*\*\*\*Anlatabilsem\*\*\*\*\*\*\*\* / Bir anlatabilsem beni /
üzgün
Benim Zararım Kendime
Sitemlerime bakma / Acı feryatlarıma, haykırarak ağlamalarıma / Bırak aksın
üzgün
Geleceği Olmayan Aşk
Nefesim hayat kaynağım yaşama sebebimdin / Belki sevgililerin en güzeliydin /