Şiir > Garip
karamsar
K Lerin Dansı
Kainat kadar kadim kuyunun küflü,kasvetli köşesinde kesif,katran karası kuruntuların kaosunda katmerleşen korkulu, kıytırık, kemirgen, karanlık kasırgaların
nostaljik
Beni Sen Çağırdın
Beni sen çağırdın bu yokluk ülkesine / İlk ben ses verdim yokluğun sesine.
üzgün
Bu Yangını Kim Unuttu İçimizde, Biri Şarkı Söylesin Çabuk!
Öldürsene çocuk bizi, şimdi şu an / Terliyoruz ve alkollüyüz suçlu hissediyoruz her
karamsar
Alttakinin Gözü Var Üstekinin Bilmediğim Bir Karanlığı...
Bu büyük acımasız bir yalnızlık çağı / Hiç kimseler yok bu yüzden
karamsar
Oysaki Mükellef Olan Bendim!
Artık yavaşta olsa çekilmeye yüz tutan suların başındayım. / Ne kadar sakindi.