Daha ne diyeyim, ben şu feleğe, / Neyim var neyim yok, aldı da

Aşık Veysel’ i tüm Türk halkı tanır ve bilir. Hele yaşı benim yaşıma yakın olanlar kesin

Bir kez olsun yanımda ol be gülüm, / Ruhusun, bu tenin bilmiyor musun?

Onlar / dünyayı / Gözlerine uzaktan açılan / Menteşeleri paslı

Asla karanlıkta kaldığınızı düşünmeyin / Sevgili Anneler... / Ateş böceği

Güzel günler göreceğiz biz daha / Kara günler biter bir gün üzülme

Çaresiz derdime çare ararım / Sızlarım kalbimden kanarım / Ben

Felek ile şu cihanı bölüştüm / Çoğu kendin aldı azı bana bıraktı

Bir gün geleceğim uzak yollardan / Elimde her derdin bin bir ilâcı

Diyelim ki / Henüz kalktın sofradan. / Karnın tok

Ne meyvesin ki sen / Adına çeşitli deyişler var /

Sahildeki kayaya / Uzatıp dudaklarını / zaman zaman / Sonra

Ne savaşlar gördü bu boğaz / Ne zor günler geçirdi bu boğaz

Güzellerin güvenilmez sözüne nede nazına. / Aşıklar bilir bunu derdini anlatır sazına...

Diziler, filmler beni kötüler, / Söyleyin ben miyim zalim gardiyan? /

Sabah kalkar kalkmaz gözünde çapak, / Hayaller yok olmuş elde oyuncak.

Mor sümbüllü dağa karlar yağıyor. / Yar oturmuş zülüflerin tarıyor. /

Bu ıssız dağların sarı çiğdemi / Neden her seherde feryat edersin

Cadde / Şak şak ile izledim izzetten alıkları, / Tereddütsüz

Ben seni unuttum unutma emi / Gözlerin kaşların nasıldı güzel /