Şiir > Kent
karamsar
Kendi şehrime fermandır yalnızlık
Bir şehir uyanıyor sabaha, / Kendi çağında maskelerini atıyor aldanmışlık, /
nostaljik
Fotoğrafçı
Odun pazarına varmadan solda / Kırık çeşme sokağının başında / Kurmuş ayaklı fotoğraf makinesini / Salih
üzgün
Kumsaati kelimeleri
Sessizliğe akıyor yanlış hayallerim, / Kumsaatleri başucumda kanıyor, / Rakamlarını
nostaljik
Gidiyorum ey İstanbul
Vapurun sesi ile uyanıyor martılar, / Balıklar rengine renk katıyor denizin,
üzgün
Pervaneler ve Martılar
Nerede ateşin sevdalısı pervaneler? / Neden habersiz terk i diyar eylediler?
karamsar
Saltanatlar Şehriydin Bir Zamanlar
Saltanatlar şehriydin bir zamanlar / Salınırken iki boğazın eteğinde . /
nostaljik
Van Gölünün Kıyısında...
Kuytularda kalmış bakir güzellik / Masmavi çarşafının üzerinden / Tarih