Eylül Düküldü Saçlarımıza
binlerce karanfil toplamıştım sana / daha tomurcuk / renklerıne bakmadan
"Roman, elde taşınan bir aynadır. — Stendhal"
"Roman, elde taşınan bir aynadır. — Stendhal"
binlerce karanfil toplamıştım sana / daha tomurcuk / renklerıne bakmadan
İki kahramanı vardı bu sahipsiz öykünün / Güneş ve ayçiçeği, kumsal ve deniz
Kendimin ne yanına dönsem onu anlatırdı / Ömrümün ne yanına kaçsam onu tutardı.
Ne bilirdim ki / Nihayetinde bir tevdi edilen nefestim /
Nasıl bir duyguydu ki hissettiklerim / Bir ömür dinlediklerim, merak içinde acaba dediklerim
Dediler,o çok hasta umutsuz akciğer kanseri / Dedik,geçmiş olsun buymuş onun kaderi
Hiç görmediğim bir melek şiirlerime ilham oldu vaktinde. / Gözlerini görmesem de beni